De antieke stad Pınara

Antieke stad

De wand van een reusachtige rotsmassa, doorzeefd met honderden grafnissen als een honingraat; een van de grootste en stilste steden van Lycië.

Verscholen in de dennenbossen aan de voet van de Akdağlar, ten zuidoosten van Fethiye, was Pınara een van de grootste steden van de Lycische Bond en beschikte zij over het hoogste aantal stemmen. Haar naam betekent “rond” in het Lycisch en verwijst naar de enorme, ronde rotsmassa die achter de stad oprijst. Precies dat is het eerste beeld dat de bezoeker begroet: de steile wand van deze honderden meters hoge rots is doorzeefd met honderden kleine grafnissen, naast elkaar uitgehakt als een honingraat. Hoe men deze nissen bereikte, is nog altijd niet volledig bekend – vermoedelijk werd gebruikgemaakt van touw- en steigerconstructies.

Op de helling eronder, verspreid door het bos, liggen het theater van de stad (een van de best bewaarde van Lycië), de agora, het odeon en de resten van tempels. Een van de opvallendste bouwwerken is het “Koningsgraf”, met op de gevel reliëfs die een stad en haar muren uitbeelden. Het grootste voorrecht van Pınara is haar stilte: een antieke stad volledig weg van de drukte, gedeeld met geitenkuddes te midden van dennengeur en vogelzang. Pınara ligt in dezelfde streek als Tlos en Saklıkent en past in de route door de Xanthos-vallei.